blog-10-23-2018

Συμμετοχή μου στην φετινή, 8η Έκθεση των "Εν Χαλκίδι Κυμαίων". Δημαρχείο Χαλκίδας, αίθουσα Αριστοτέλης, 5-13 Σεπτεμβρίου 2018.

Το είχε κάνει δύο φορές ξυλουργός χωρίς επιτυχία. Η μέθοδος που εφάρμοσα και ο τρόπος που έκρυψα την βίδα (πριν περαστεί το τελικό λούστρο). Στις φωτογραφίες και ο "βοηθός" μου.

Σήμερα την τιμητική του έχει ο Δαυίδ Δούκας. Αφού τα πιάτα είναι δικές του δημιουργίες. Τα σχέδια τα έχει εμπνευσθεί από την ελληνική λαϊκή παράδοση. Τα ίδια τα πιάτα είναι ελληνικά, από τα περισσεύματα μιας καλής ελληνικής βιομηχανίας που κάποτε διακρινόταν για τα προϊόντα της. Βρίσκονταν παρατημένα στο περίγυρό της. Είναι ψημένα αλλά πριν από το στάδιο της τελικής υάλωσης. Το χταπόδι είναι εντελώς έμπνευσης του δημιουργού. Ο δικέφαλος στηρίζεται σε ένα σχέδιο από το βιβλίο του Ανδρ. Ανατολίτη "Επτάνησα" (εκδ. Μαλλιάρης παιδεία)

Μεγάλων διαστάσεων (1τμ και πλέον) χαμηλό (περίπου 35 εκ) με μεγάλα, συμπαγή τετράγωνα πόδια (15x15 εκ). Φυσική απόχρωση του ξύλου (ανιγκρέ, οξυά).   Σχεδίαση 2000

Λοιπόν αυτό το "λεπτομέρειες (από ένα ...)"   ήταν από το μπαούλο που φαίνεται στις φωτογραφίες πιο κάτω. Είναι φτιαγμένο από ξύλο βελανιδιάς (οι τάβλες είναι σανίδια πατώματος). Υπάρχουν πολλές μικρές λεπτομέρειες (τα χερούλια στο πλάϊ, τα πόδια, ο εξαερισμός και φυσικά η επάνω λαβή και το κλείσιμο, πολλά από αυτά από μπρούτζο). Στο εσωτερικό είναι ντυμένο με αρωματικό χαρτί, σαν αυτό που παλιά έβαζαν συνήθως σε βαλίτσες, τσάντες ή ντουλάπια (βρίσκεται κάπως δύσκολα και, τα εγγλέζικα έχουν πιο φίνα μυρωδιά). Η δρύς (βελανιδιά) είναι πολύ γερό και όμορφο ξύλο και το τελικό αποτέλεσμα το αδικούν λίγο οι φωτογραφίες που δεν μπορούν να αποδώσουν το πραγματικό χρώμα και την υφή του ξύλου.   πλαϊνή πλευρά και λαβή επάνω λαβή και κλείσιμο και λεπτομέρειες της πίσω πλευράς

Λοιπόν συνεχίζουμε την Arte Povera και τις ιδέες με απλά υλικά που υπάρχουν γύρω μας και τους δίνουμε νέες χρήσεις. Πάντοτε όμως επιδιώκοντας το αποτέλεσμα να είναι στο μέγιστο βαθμό καλοδουλεμένο και όσο το δυνατό άψογο (άλλωστε αυτό είναι και γενικότερη καλλιτεχνική και κατασκευαστική αρχή που ακολουθώ και στο βαθμό που γίνεται παρουσιάζω στο sxediokaikataskeves .  Αυτή τη φορά το υλικό μας είναι μισή καρύδα. Μάλιστα είχε ραγίσει και χρειαζόταν κόλλημα (χρησιμοποιήθηκε για αυτό ενισχυμένη κόλλα 2 συστατικών) και τις έλειπε ένα κομμάτι οπότε χρειάστηκε να φτιαχτεί κάποιο υλικό για να συμπληρωθεί στο σημείο αυτό (περίπου 3 cm). Για το λόγο αυτό πειραματίστηκα με ένα στόκο που έφτιαξα από κόλλα βινυλίου και χώμα. Το αποτέλεσμα ήταν πολύ καλό. Η βάση είναι ένα περίσσευμα από ένα χαλασμένο ινδικό κηροπήγιο. Στο κάτω μέρος έχει μπει ύφασμα για να μην γδέρνει τις ευαίσθητες επιφάνειες. Η επιφάνεια του χώματος έχει σκεπασθεί με μούσκλια για διακοσμητικούς λόγους αλλά και για συγκρατεί ...

Φτιάχνουμε ένα γλαστράκι από ένα πλαστικό δοχείο και το ντύνουμε με ύφασμα. Τα υλικά μας είναι πάμφθηνα ή μάλλον δωρεάν. Το τελικό αποτέλεσμα όμως δεν έχει καμία σχέση με την φτήνια των υλικών μας. Ανάλογα με την λεπτομέρεια της δουλειάς μας και το ύφασμα που διαλέγουμε μπορούμε να έχουμε αποτέλεσμα από μίνιμαλ... έως πολυτελές, κλασσικό ή και λίγο βυζαντινό κλπ. Στις φωτογραφίες που ακολουθούν φαίνεται λίγο και το ότι για να ντύσουμε σωστά ένα στρογγυλό και κωνοειδές πλαστικό δοχείο το κόψιμο θέλει να ακολουθήσει την περιφέρεια ενός κύκλου. Η κόλλα που χρησιμοποιήθηκε (και είναι μια καλή επιλογή γιατί είναι γερή και εντελώς διαφανής, χωρίς γυαλάδες) είναι βιβλιοδεσίας. Στα μαγαζιά με σχετικά είδη μπορεί να βρεθεί (πλέον λίγο δύσκολο για διάφορους λόγους). Κοντά στο Πολυτεχνείο πάντως την βρίσκετε εύκολα. Τα υπόλοιπα βρίσκονται γύρω μας συνήθως, αρκεί να τα δούμε και να τους δώσουμε νέες ευκαιρίες!           Εργαλεία: χάρακας, ψαλίδι, κοπίδι, κόλλα και...

Η κομποστοποίηση είναι εύκολη, χρήσιμη και αποδοτική. Αρκεί βέβαια να έχει κανείς χώρο για να συγκεντρώνει τα υλικά που θα γίνονται κομπόστ. Στη περίπτωση που υπάρχει αυλή αυτό είναι πραγματικά πανεύκολο. Σε μπαλκόνι αναγκαστικά μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει μόνο έτοιμους κάδους κομποστοποίησης και φυσικά σε αυτή τη περίπτωση το κόστος τους είναι κάπως τσουχτερό. Σε κάθε περίπτωση πάντως: μια ωραία λύση για να μαζεύουμε στη κουζίνα τα υλικά, πριν τα πάμε στο χώρο-δοχείο κομποστοποίησης, είναι ένα μεταλλικό κουβαδάκι που μπορούμε να το ζωγραφίσουμε ή βάψουμε. Και έτσι θα είναι μία χαρούμενη νότα δίπλα μας και θα μας θυμίζει το να μαζεύουμε με κέφι το υλικό για το κομπόστ μας. Το δικό μας κουβαδάκι (εύκολα το βρίσκει κανείς σε μαγαζιά με είδη μαστορικής) είχε μόνο 5,50 €. Σε γενικές γραμμές κρατάει για πολλά χρόνια χρήσης, αρκεί να το πλένει και ανανεώνει που και που κανείς... ζωγραφιά του ΔΚΣ

Θα το παρουσιάσουμε τις επόμενες ημέρες. Ως πρόγευση μόνο το χερούλι και το κλείσιμο.

Το τραπέζι που επισκευάσαμε και βάψαμε με ένα κόκκινο της φωτιάς είναι 90 χρόνων. Φυσικά οι κολλήσεις δεν έχουν γίνει με ηλεκτροκόλληση. Τότε άλλωστε δεν υπήρχε. Όλες οι ενώσεις είναι πριτσινωτές. Περιττό να ειπωθεί ότι είναι πιο γερό και σταθερό από ένα καινούργιο αντίγραφο. Η επιφάνεια πριν βαφεί στοκαρίστηκε αρκετά χέρια για να διορθωθούν οι ατέλειες του χρόνου. Μετά βάφτηκε με αντισκουριακό και λαδομπογιά. Και το τραπεζάκι που εξυπηρέτησε προππαπούδες και προγιαγιάδες και είχε δουλέψει και σε κάποιο καφενείο, συνεχίζει να μας εξυπηρετεί και να μας ευφραίνει!

Σίδηρος και λαμαρίνα 5 mm για τη βάση και 2 mm για το επάνω μέρος (βάση του κεριού). Ελαφρά οξειδωμένα, αλλά σταθεροποιημένα με στρώματα διαφανούς βερνικιού (σε σπρέϊ). Εδώ χρησιμοποιείται ως απλό διακοσμητικό. Επάνω του είναι τοποθετημένο ένα μικρό κηροπήγιο " ΟΣΕ ¨-ως μια σιδερένια βάση- και φλοιός ευκαλύπτου.

Ένα ραγισμένο ποτηράκι ούζου το κάνουμε μία μολυβδοθήκη ντυμένη με ύφασμα. Κόστος: 0 Χρόνος: 1 ώρα  

Ξύλο αφρικάνικης ανοιχτόχρωμης καρυδιάς. Μαζί με το δίδυμό του αποτελούν ένα τραπέζι σαλονιού (coffee table). Εδώ όμως χρησιμοποιείται μόνο του σε μία είσοδο, λίγο σαν κρυφή βιβλιοθήκη και λίγο σαν μοντέρνα κονσόλα-έπιπλο εισόδου. Σχεδίαση 2001

   Ξύλο οξιάς. Ιδιαίτερα λεπτή η επιφάνεια εργασίας (8 mm) και αυτό για να μπορεί ή όλη κατασκευή να είναι συνολικά πιο χαμηλή και να καλύπτει καλύτερα τις εργονομικές προδιαγραφές της εργασίας με υπολογιστές. με Το πληκτρολόγιο είναι ενσωματωμένο σε συρτάρι κάτω από την επιφάνεια του τραπεζιού, ρυθμισμένο ακριβώς στο ύψος των χεριών του χρήστη. Έτσι  το συνολικό πλάτος του γραφείου είναι μικρό (55 cm) και δεν περιορίζεται ο όχι ιδιαίτερα μεγάλος χώρος του δωματίου.      

  Τέσσερις καρέκλες φτιαγμένες την δεκαετία του '50 επισκευάσθηκαν, ανακαινίσθηκαν και επαναχρησιμοποιούνται (και μάλιστα σε καθημερινή βάση). Το ξύλο είναι ελληνική καρυδιά (τότε ακόμη υπήρχε και χρησιμοποιείτο) και ο αρχικός ξυλουργός-επιπλοποιός (που έφυγε σε μεγάλη ηλικία και ήταν μέχρι τέλους ακμαίος) δούλευε στη Χαλκίδα. Η κατασκευή ανάλαφρη και κομψή άντεξε σε πολλά χρόνια χρήσης μέχρι και την δεκαετία του "80. Μετά έμειναν παροπλισμένες για κάποια χρόνια. Όταν ήρθαν στα χέρια μου και είπα ότι θα τις επισκευάσω και ξαναχρησιμοποιήσω οι περισσότεροι σκέφθηκαν (και κάμποσοι το είπαν) ότι η προσπάθεια θα είναι μάταιη: σπατάλη χρόνου και χρήματος. Όμως το τελικό αποτέλεσμα και η επί πολλά χρόνια χρήση τους με δικαιώνει. Το ξύλο καθαρίστηκε επιμελώς, έφυγαν βερνίκια παλιά κλπ, έγινε απεντόμωση και συντήρηση των ξύλων.  Οι ενώσεις και τα δεσίματα ξαναενισχύθηκαν εσωτερικά και μετά με πολύ φροντίδα τα ξύλα βάφτηκαν στο χέρι. Ακολούθησε το ντύσιμο και οι λεπτομέρειες της ταπε...

Από τη σειρά "ΟΣΕ" το πιο χαμηλό και βασικό σαν μοτίβο κηροπήγιο.  Με τα αρχικά "Δ" και "Σ" σκαλισμένα στο χαμηλότερο "σκαλοπάτι".

Φτιάχνουμε μία βιβλιοθήκη-ραφιέρα που τοποθετείται σε ένα περιορισμένο χώρο,θα χωρά όμως αρκετά βιβλία, περιοδικά και άλλα έντυπα, σχεδόν χωρίς να "τρώει" καθόλου από τον περιορισμένο χώρο μας. Διαλέγουμε ξύλο έλατου, πραγματικό ξύλο, όχι νοβοπάν, mdf κλπ. Θέλουμε το έπιπλό μας να είναι γερό, απλό και όπως και να το κάνουμε να αφήνει την αίσθηση του αληθινού ξύλου κα όχι των φθηνών μεν απομιμήσεών του, αλλά σε κάθε περίπτωση αρκετά ψεύτικων συνθετικών ξύλων. Το αποτέλεσμα είναι αυτό ακριβώς που επιδιώκαμε και η όλη ιδέα και κατασκευή μπορεί να επαναληφθεί, τροποποιηθεί και επαναδιαμορφωθεί με πολλούς ενδιαφέροντες τρόπους. Τα υλικά μας: μασίφ τάβλες έλατο πάχους 2,8 εκ.  Διαστάσεις: 2μ x 0,20μ - ΤΕΜΑΧΙΑ 2 2μ x 0,20μ - ΤΕΜΑΧΙΑ 1 - κομμένο σε κομμάτια των 30 εκ. βίδες μονταρίσματος 7x50 mm (πχ ΚΤ06.731 στο PRAKTIKER) - ΤΕΜΑΧΙΑ 20 βερνίκι εμποτισμού-συντήρησης διαφανές  Κόστος: ξυλείας και βιδών περίπου 75 €, βερνικιού 7,5 €, μεταφορικά περίπου 20 €. Χρόνος συγκέντρωσης υλικών: ...